kinderen

ONDERSCHEIDINGEN EN EERBETOON

 

DEATH PENNY

1914-15 STAR

WAR MEDAL

VICTORY MEDAL

 


MENTIONED ON THE FOLLOWING MEMORIALS:


SIDNEY SUSSEX COLLEGE - ANTE CHAPEL MEMORIAL


HAILEYBURY COLLEGE MEMORIAL

DE KINDEREN VAN MAJOOR A.A. GORDON


EDMUND ROBERT ADAM GORDON


Edmund Robert Adam Gordon, Majoor Gordon jongste zoon werd ingelijfd in de 7th Seaforth Highlanders en diende er als temporary Lieutenant. Edmund arriveerde in Frankrijk op 10 mei 1915 en was gelegerd nabij Hill 60 in Ieper in oktober van datzelfde jaar. Hier werd Edmund het slachtoffer van geelzucht en zenuwzwakte. Nadat Majoor Gordon op de hoogte werd gebracht, bezocht hij vijf veldhospitalen, alvorens hij werd geïnformeerd dat Edmund was geëvacueerd naar een spoorlijn en via het Rode Kruis naar Engeland werd gebracht.

Edmund herstelde en snel en werd hierna terug naar Frankrijk gebracht. Op 25 augustus 1917, werd Majoor Gordon op de hoogte gebracht dat Edmund opnieuw zwaargewond was geraakt. Ditmaal werd Edmund zwaargewond aan zijn been en had een zware hand wonde. Edmund werd gehospitaliseerd in het General Hospital N°8 in Rouen en werd later overgebracht naar het hospitaal van Brighton, waar Majoor Gordon hem bezocht. De toestand van Edmund verslechterde waardoor hij verschillende operaties diende te ondergaan, wat uiteindelijk leidde tot de amputatie van enkele vingers en een deel van zijn hand. Edmund werd tegen het einde van de oorlog terug naar het front gestuurd en overleefde de oorlog.

 

Edmund Gordon, trouwde met zijn vrouw (?) Roberts in Kensington en kregen een zoon Peter. Peter stierf later op vroege leeftijd. De ziekten die Edmund had opgelopen nabij Hill 60, zorgde voor permanente schade aan zijn longen. Hierdoor kreeg Edmund tuberculose en stierf aan deze ziekte op 5 oktober 1932 in Londen.  

 

Edmund trouwde in 1926 met zijn vrouw (Vivienne) Roberts, in Kensington en het koppel kreeg hierna hun enige zoon Peter. Peter Gordon stierf in zijn kleutertijd. Tijdens onze opzoekingen vonden we dat in de marriage index, een huwelijk werd geregistreerd op Edmunds naam tussen April en July 1926, en vermelde de naam van zijn vrouw als Roberts. Verdere opzoekingen brachten ons bij Vivienne Robert, die op hetzelfde ogenblik was getrouwd met Gordon, in dezelfde regio Kensington. Hierdoor vermoeden we dat Vivienne Roberts de vrouw van Edmund was en geven hieronder haar biografie weer:


Vivienne (ook genoemd als Vivien en Vivian) Daisy Roberts werd geboren op 15 juni 1900 in Clitheroe, Lancashire. Ze trouwde (vermoedelijk) met Edmund in juli 1926 in Kensington en wordt vermeld als een inwoonster van Balham en Tooting in 1933. In 1936 vinden we haar terug in Hampstead en tijdens de Tweede Wereldoorlog keert ze terug naar Kensington. Tegen het einde van de jaren 50 is ze geregistreerd in Putney en terug Hampstead in het begin van de jaren 60. We zochten in vele archieven om de geboorte van Peter te zoeken, maar zonder resultaat. Vivienne heeft andere kinderen op haar naam, die haar zouden uitsluiten als Edmund's vrouw. Vivienne hertrouwde nooit en hield de naam Gordon tot aan haar dood.


Vivienne Daisy Gordon stierf op 7 mei 1991 in Highgate Londen, op 90jarige leeftijd.


ONDERSCHEIDINGEN EN EERBETOON


1914-15 STAR

WAR MEDAL

VICTORY MEDAL



MENTIONED ON THE FOLLOWING MEMORIALS:


HAILEYBURY COLLEGE MEMORIAL

DE KINDEREN VAN MAJOOR A.A. GORDON


WILLIAM (BILL) HYDE EAGLESON GORDON


William Hyde Eagleson Gordon werd geboren op 23 augustus 1893, als de tweelingsbroer van Archibald George Ramsay Gordon. Hij studeerde aanHaile ybury College en nam dienst in het leger bij de Gordon Highlanders in 1914 als Temporary-Lieutenant.


Op 5 mei 1915 kwam Majoor Gordon’s oudste zoon, William aan in Frankrijk. Op een zonnige morgen in mei reed Majoor Gordon van De Panne naar Amentiéres, waar de eenheden, zijnde de 8th Gordon Highlanders en de 7th Seaforth Highlanders, van zijn beide zonen bevonden Majoor Gordon reed eerst voorbij Ieper, om het graf van zijn oude vriend Kolonel James Clark, die gesneuveld was op 10 mei 1915, te bezoeken. Het graf situeerde zich samen met anderen op een schoolplein. Hierna reisde hij verder naar Amentiéres waar hij het hoofdkwartier van de Seaforth Highlanders vond. Hier werd hij op de hoogte gebracht dat zijn jongste zoon, die op 10 mei 1915 in Frankrijk aankwam, zich in de loopgraven bevond en snel zou terugkeren. Majoor Gordon ontmoette later zijn beide zonen op het Seaforth’s mess, waar ze samen de lunch doorbrachten. Het gaf Majoor Gordon een overweldig gevoel van blijdschap om zijn zonen in goede gezondheid gepaard met een goed moraal te zien. Kort hierna vertrok Majoor Gordon terug naar De Panne.

Aan het eind van september 1915, werd Majoor Gordon op de hoogte gesteld dat zijn oudste zoon, Willia, was gesneuveld tijdes de slag om Loos. Luitenant William Gordon was ingelijfd bij het 8e Gordon Highlanders regiment, dat samen met de 5th Cameron Highlanders en de 7th Seaforth Highlanders (Edmund’s regiments) en de 8th Black Watch deel uitmaakte van het 26th Brigade. Een soldaat bij het 8e Gordon Highlanders schreef het volgende over zijn regiment over de slag waar Luitenant William Gordon sneuvelde.:  
 

'... naar voren geschoven om meer terrein te winnen, en ging zoals in een parade’
 

Luitenant William Hyde Eagleson Gordon werd dodelijk gewond aan het hoofd afgevoerd naar het Etaples Military Hospital en stierf er vijf dagen later. Hij ligt begraven in het Etaples Military Cemetry. 

 

Het telegram dat Major Gordon op de hoogte bracht, werd hem gezonden, toen hij enkele dagen met zijn vrouw thuis verbleef. Majoor Gordon schrijft de volgende woorden over zijn zoon in zijn boek 'Culled from a diary': 'All a son should be'; 'Happy and Cheerful'; 'The soul of honour and full of lovely gentleness, though at same time so manly'.

 

William Gordon's hoge schoolleraar en later Vice-Kanselier van de Universiteit schreef over William:

 

“jeugdig als hij was, stierf hij een mannelijke dood, zichzelf simpel en zonder voorwaarden opofferend voor zijn land. Hij valt op in mijn gedachten als een van de meest kinderlijke studenten die ik had –kinderlijk in de zuiverste vorm. Van hem mag gezegd worden, Talium est regnum coulorum (zo is het Hemelse Koninkrijk). Hij was altijd zo scherp in al zijn handelingen. Studeren was een groot werk voor hem, zijn brein werkte traag en had meer tijd nodig om te lezen dan de meeste jongens. Doch hield hij moedig vol en spaarde hij zichzelf niet of gaf hij de hoop op. Vanaf het begin toonde hij een zuiver karakter van rechtuit, eerlijk en puurheid. Voor mij leek het dat hij zo in deze duidelijke mate ontwikkelde, zelfs in de korte tijd dat hij bij ons was. Hoewel hij zich versterkte, behield hij zijn zachtmoedigheid. Ik dank God, voor zijn (William’s) voorbeeld in de College, en voor het grote offer dat hij bevoorrecht was te maken.”

 

Majoor Gordon vemeld in zijn boek dat de commandant van Boulogne, Lancksweert hem vergezelde naar het graf van zijn zoon. Bij hun aankomst in Boulogne, stond Majoor Gordons wagen volgeladen met bloemen van Koning Albert I en Koningin Elisabeth, het Rode Kruis en van vele andere vrienden. Lancksweert en Majoor Gordon reden samen naar het graf. Lancksweert bleef bij de auto en Majoor Gordon naderde het graf van zijn zoon, dat was aangeduid met een houten kruis en waar reeds vele bloemstukken op geplaatst waren. Hij legde toen de bloemen die hij van thuis had meegenomen op het graf en planten Thym en Rozemarijn op het graf, die hij van zijn tuin had meegenomen. Lancksweert overhandigde nadien Gordon een grote bos met roze rozen, die waren geschonken door Koningin Elisabeth. Majoor Gordon, bezocht het graf van zijn zoon, nog meermalen tijdens de oorlog.

 


TROOSTENDE WOORDEN VAN KONING ALBERT I


Majoor Gordon werd ontvangen door Koning Albert, die zijn diepste medeleven betuigde aan hem, met de boodschap dat hij hoopte dat beide elkaar zouden ontmoeten in het hiernamaals. Majoor Gordon schrijft in zijn boek: "Wat een prachtig man om aan het hoofd van een natie te hebben." Hierna ontving Koningin Elisabeth hem, die eveneens haar diepste medeleven betuigde met de grootste sympathie. Dit zorgde ervoor dat Gordon, bijna in tranen losbarst.

ARCHIBALD GEORGE RAMSAY GORDON

TWEELINGBROER VAN WILLIAM


Archibald George Ramsay werd geboren op 23 augustus 1893. 


Archibald stierf op 26 december 1893.

LUITENANT WILLIAM HYDE EAGLESON GORDON

GRAF VAN LT. W. H. E. GORDON OP HET ETAPLES KERKHOF

AAGORDON.BE

HONOURABLE PARTNERS

THE MAJOR A. A. GORDON SOCIETY, founded in 2019, is the worlds prominent international non-profit educational society for preserving the historic legacy of Major A. A. Gordon.



Copyright, 2020 - MAJOR A. A. GORDON SOCIETY - ALL RIGHTS RESERVED